ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΕΜΑΣ,

Το ευχαριστήθηκα γιατί κύλησε γρήγορα χωρίς να κουραστώ στιγμή.

2:26 π.μ. Ekdoseis Aenaon 0 Comments


Μόλις τελείωσα να διαβάζω το "Για να μην ξεχνάς" και ήθελα πολύ να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου. Συνήθως διαλέγω να διαβάζω "ασφαλής" συγγραφείς, δηλαδή συγγραφείς που έχω διαβάσει ξανά και ξέρω πως η δουλειά τους θα μου αρέσει. Δεν ξέρω τι με τράβηξε σε αυτό το βιβλίο. Μάλλον ήταν η περίληψη που μ' έκανε να πάρω και ειλικρινά δεν τον μετανιώνω. 
Είναι πολύ καλογραμμένο και αυτό που μου κάνει εντύπωση ψάχνοντας για τη συγγραφέα, είναι πως έχει το δικό της ιδιαίτερο στυλ, που μου αρέσει αρκετά. Δεν κουράζει η γραφή της. Το βιβλίο δεν είναι γεμάτο με παρομοιώσεις που προσωπικά μου προκαλούν εκνευρισμό. Δεν χρησιμοποιεί λεξιλόγιο που μπερδεύει, γιατί εγώ πχ δεν είμαι ακαδημαϊκός και θέλω να διαβάζω για να περνάω όμορφα και να σκέφτομαι ζώντας άλλες καταστάσεις μέσα από τα βιβλία. Το ευχαριστήθηκα γιατί κύλησε γρήγορα χωρίς να κουραστώ στιγμή. Ήθελα κι άλλο, χωρίς όμως να με αφήσει με την αίσθηση πως δεν είχε ολοκληρωθεί η ιστορία. Η ιστορία, συγκλονιστική, χωρίς υπερβολες. Το τέλος όμορφο, λυτρωτικό. Οι χαρακτήρες όλοι τους διαφορετικοί.
Από που να αρχίσω; Η πρωταγωνίστρια είναι ένα όμορφο μυστήριο που ξετιλύγεται σιγά σιγά. Θυμάται το παρελθόν της σε ανύποπτες στιγμές και συνειδητοποιεί πως αυτή που ήταν κάποτε ήταν μια γυναίκα που δεν αναγνωρίζει πλέον. Ζούσε δύο ζωές στο παρελθόν, μία ευτυχισμένη και μία γεμάτη δυστυχία. Και τώρα έχει την δυνατότητα να ζήσει μια τρίτη όπως τη θέλει η ίδια, και δεν την χάνει την ευκαιρία. Είναι δυναμική, έξυπνη, δίνει χωρίς να τη νοιάζει αν θα χάσει και είναι πεισματάρα. Την αγάπησα πραγματικά και τη θαυμάζω. 
Ο Ορέστης, ο άντρας που της δίνει στέγη όταν τη βρίσκουν στα πρόθυρα του θανάτου, είναι μια βασανισμένη ψυχή που προσπαθεί να επιβιώσει μαζί με την οικογένεια του. Έχει επωμιστεί ευθύνες που δεν ήθελε, αλλά που δεν είχε την καρδιά να τους γυρίσει την πλάτη, και προσπαθεί να αποδείξει στον πατέρα του που δεν τον εκτιμά ότι αξίζει σαν άνθρωπος. 
Η Έλενα, μια νεαρή γυναίκα που έχει βιώσει την απώλεια νωρίς γίνεται μια αδερφή ψυχή για την πρωταγωνίστρια και μαζί οι δυο τους προσπαθούν να βάλουν τελεία στο παρελθόν. 
Αγαπημένη μου σκηνή εκείνη που ο Ορέστης βλέπει τη μητέρα του μετά από χρόνια, γιατί ο πατέρας του είχε απαγορέψει να έχουν σχέσεις. Έκλαψα σε πολλά σημεία, αβίαστα, γιατί η γραφή ήταν τόσο καλή κι ερχόταν από την καρδιά και το καταλάβαινες. Μίσησα, αγάπησα, βρήκα τον εαυτό μου πολλές φορές να ελπίζει μαζί με την πρωταγωνίστρια και να φοβάται επίσης. Νιωθεις την απόγνωση της κάθε φορά που θυμάται κάτι από το σκοτεινό παρελθόν της. Και μου άρεσε που με το τρόπο του, κάθε πρωταγωνιστής, βρήκε τη λύτρωση στο τέλος. Ειδικά οι τρεις πρωταγωνιστές την άξιζαν. 
Χαίρομαι που ανακάλυψα αυτό το βιβλίο. Έχει πολλά να πει. Βρήκα και την άλλη δουλειά της συγγραφέως και θα πέσω με τα μούτρα στο διάβασμα. 
Συγγνώμη για την έκθεση αλλά το βιβλίο με ενθουσίασε πάρα πολύ.

 Ελεάννα Κυριακού

0 σχόλια: